Serpil Erol

Serpil ErolYazarlar

Hoş gel 2018…

2017-12-11-PHOTO-00000076

Yeni bir yılın gelişi daha yurtta ve dünyada çılgın eğlencelerle kutlanırken biz de hazırlıklara şimdiden başladık. Şaka yav şaka... Hayatımın ilk 30 yılındaki ben yılbaşını nerede nasıl kimlerle geçirebileceğini hesaplarken, son 7 yılındaki benin yılbaşına dair yaptığı en büyük çılgınlık kasım ayında yılbaşı ağacını kurmak oluyor. Düşünsenize kasım ayında ağacı çıkartıp süslüyoruz, çok komik, kasım diyorum. Aralık sonuna kadar ağacın üzerinde süs namına bir şey kalmıyor, çıplak bir çam ağacı müsveddesiyle yeni yıla giriyoruz. Çünkü iki çocuklu yaşam bunu gerektirir dostum. Sonrasında da ağacın süslerini koltuk altlarından, çocukların oyuncaklarının içlerinden, dolap diplerinden çıkartıp kullanılabilecek halde olanları toplayıp, önümüzdeki yıl yine...

Serpil ErolYazarlar

Ertelenenler zamanı götürüyor galiba…

IMG_0269

Anlayamadığım bazı şeyler var. Vakit sanki çok yavaş geçiyor gibi ilerlerken, çocuklar bu kadar hızlı büyümeyi nasıl başarabiliyor? Bu konuyu bizim yaşlandığımızı es geçerek konuşmak istiyorum. Daha dun konuşmayı bilmeyen bu minik insanlar, nasıl oluyor da şimdi bize kafa tutabiliyorlar? Sorularını yanıtlamak gittikçe neden bu kadar zorlaşıyor? Esas ayakkabısını okulda unutup okul ayakkabısıyla eve gelen oğlumu yarım saattir ayakkabısını okulda kimsenin almayacağına ikna etmek neden bu kadar güç? Kızıma artık etek giydiğinde düzgün oturması gerektiğini açıklayabilmek için fazlasıyla çaba harcamamın sebebi nedir? Ve kıyafetler... Onlar nasıl bu kadar çabuk küçülüyor! Pardon, kızımın dediği gibi "kıyafetler küçülmüyor anne, biz büyüyoruz". Çocuk...

Serpil Erol

İki çocuklu hayatın pembe ponponu değil gerçeği…

serpil

Aslında yazının başlangıcını bulabilsem, size anlatacak çok hikayem var. Ama işte giriş yolunu bulamıyorum. Normal hayatımda da böyleyim. Tanımadığım birine gidip 'merhaba' deyip konuya girmekte zorlanırım hep. O yüzden gitmem. Gelen olursa da vallahi bırakmam. Ne sorduysa en ince ayrıntısına kadar yanıtlarım. Kısa cümleli whatsapp gruplarının en uzun cümleli insanıyım. Moi Çocuk dergisi sahibeleri de geçen yıl sağolsunlar beni İstanbul annesi atadılar. İstanbul'da çocukla gidilebilecek yerleri anlatmamı rica ettiler. Ama bana ayrılan küçücük yere zor sığdım. Uzun cümlelerimle başa çıkamayıp yazı tipi boyutlarını küçültmeye çalıştıklarında sonumun geldiğini düşünmüştüm, ama sağolsunlar daha güzel planları varmış. Artık bana kocaman bir alan tahsis...