Müşerref KökeyYazarlar

ve kız geliyor…

4af45677-7845-4237-b969-9da301c56146
Sonra sımsıkı sarılırsın ona…
Anneliğin; uykuya dalmış yavrunun ağzının kenarından yastığa süzülmüş sıcacık salyasını öpmek ve o mis kokuyu içine çekerken derin bir nefes alınan kısmındayım hala… Tam da oradayım… Öyle bi an oluyor ki dur şu kulağının arkasını da öpeyim belki eksik bırakmışımdır diyorum… O sebeptendir ki tuttum elini, okulu astık, seninle bugün kardeşini görmeye gidiyoruz diye kucakladım. Önce sarıldık kafalarımızı tokuşturup öpüştük sonra yavaşça kapıyı araladık. Deniz “Hadi görmeyecek miyiz?” diye sabırsızlanıyor 😊 Bir şeyi bu kadar çok istediğini hiç bilmiyorum.
Onun gözlerinden baktığınızda gelen, kimseyle paylaşamayacağı oyun arkadaşı geliyordu, can yoldaşı olacaktı, ömründen eksiltemeyeceği tek varlıktı o, tabi ki sabırsızlanacaktı… Ben de heyecanlıyım, lakin onun kadar değil sonuçta bana anneliğin, o ilk kutsallığını yaşatan ta kendisiydi…
Gözlerimi usulca kapadım sol ucundan yaş süzülürken, sağ elimden oğlum asılırken, dişlerim dudaklarımı istemsizce ısırırken “minik prenses el sallıyor annesi” …
Evet evet gerçekten bizi mutluluktan ağlatan sadece minik pembe bir kalpti…
Ben ki anne olmayı vicdanı hür bir aşkla yaparım gel evladım sana da yeterim!
Müşerref Kökey