Ayşe Özay EkmekçiYazarlar

Çocuğum okulda öğretmenlerini dinlemiyor? Ne yapmalıyım?

ptlDp8mgSN2iMq7H544D5A

Dinlemeyen çocuk değil biziz!

6-7 yaş civarı çocukların gelişim süreçleri; artık dışarıdan gelen bütün komutlara hazır, söyleneni anlıyor, kendini ifade edebiliyor.

Sizin söylediklerinizi dinlemediğinde kendinizi nasıl hissediyorsunuz?

Sorumluluklarını tekrar tekrar hatırlattığınız halde yerine getirmediğinde?

Peki gözünüzün içine baka baka yapma denilenleri yapmasına ne dersiniz?

Bu gibi durumlarda sakin kalabilmek biraz zor oluyor değil mi?

Bir süre sonra sakin kalabilmek adına yaşadığınız stres ise çocuğunuzla aranıza bir düşman gibi giriyor.

Bir süredir üzerinde düşündüğüm ve ne yapacağım konusunda kendime bir yol haritası çizemediğim bir sorun bu, beni dinlemiyor! Araştırma yaparken The Washington Post’da karşılaştığım başlık bu konu hakkında çok da derin düşünmemem gerektiğini açıkladı bana. (My daughter wasn’t paying attention in class. This is how I helped her/ Kızım sınıfında başarılı değildi. Ona böyle yardım ettim. By Monica Leftwich)

İşin özü dinlemek. Ondan, ben onu dinlemiyorken beni dinlemesini, öğretmenlerini dinlemesini beklemek ne kadar adil olabilir?

Monica, okulda derslere katılmayan, konuların dışında kalan, öğretmenlerinden devamlı şikayet mailleri aldığı kızı hakkında ne yapacağını bilemiyor. Kızı ders esnasında devamlı arkadaşları ile konuşuyor, sınıfta oturmak yerine devamlı geziniyor, konuların çok sıkıcı olmasından şikayet ediyor devamlı, Monica ise türlü cezalar deniyor, tv saatlerini kaldırıyor, türlü kısıtlamalar getiriyor ama hiç biri çare olmuyor. Günün sonunda verdiği cezaların vicdan azabını kendi çekiyor ve ertesi gün için cezalandırmayacağını, sadece konuşarak sorunu çözmeye çalışacağını her defasında tekrarlıyor ama kendisini sakin tutabilmek çok zor oluyor. Makalesinde “Sanki bana kasten itaatsizlik ettiğine inanıyordum” diyor, “ Onun sınıftaki düşük performansını açıklamasını istediğimde, verdiği yanıtlar bana yetmiyordu, çünkü onu dinlemiyordum.”

Biraz araştırmanın ardından çocuğunun okula odaklanamamasının neden hep karşısına çıktığını fark ediyor, “Ebeveynler dinlemeli, ama gerçekten dinlemeli, dinlemeyi kendilerine alışkanlık haline getirmeliler” diyor. Bunu fark ettiğinde kendi davranışlarını düzenlemeye başlıyor. Kızının okuldaki düşük performansının sebebinin kızı olmadığını, bunun sebebinin aslında tam da kendisinde yattığını fark edince çözülmeye başlıyor her şey. Sağlıklı iletişim ile kızının neye ihtiyacı olduğu konusunda araştırma yapıyor, anlattıklarından puzzleın kayıp parçalarını birleştiriyor ve kızının sınıfta yaşadığı konuların tanısını koyuyor ve sorun çözülüyor.

Onları dinlemek için vakit ayırdığınızda kendilerini değerli hissediyorlar.

Siz konuşurken karşınızdaki arkadaşınız sizi dinlemezse kendinizi nasıl hissederdiniz?

Değersiz.

İletişim esnasında anlattıklarınız karşı tarafın sizi anlayabildiği kadar değerli olur.

Çocuklara zaman ayırın sorunları hakkında konuşurken onlara tecrübelerinizi aktarmak yerine, doğrular ve yanlışları konuşmak yerine neye ihtiyaçları olduğunu anlayabilirseniz çözüm daha kolay olacaktır.

Hazırlayan: Ayşe Özay Ekmekçi