Kategorisiz

Kardeşlik üzerine…

IMG_3355

Kardeş Nedir?

Güzelliktir. Paylaşmaktır. Kapışmaktır. Hep başa dönüp daha çok sevmeyi öğrenmektir. Yarışmaktır. Ona yapılan, sana yapılmaması demekmiş gibi hakkını aramaktır. Üçüncü bir kişiden tehdit olarak gördüğün bir hareket olduğunda onu korumaktır. Canını acıtma isteğidir. Canı hiç acımasın diye ummaktır. Kıyamamaktır. Bir yandan da kimse görmeden yumruk atma, saçını çekme isteğidir. Annem kızar mı umuduyla, olmayacak şeyleri şikayet etmektir. Anne gerçekten kızdığındaysa onun suçu olmadığına ikna etmek için öne atılmaktır. Sevdiğin birisi kardeşine sarılıp öptüğünde ‘ben neden öpülmüyorum’ diye kıskanmaktır. Gece korktuğunda, yanına sokulduğundur. ‘Anne hep yanıma geliyor, uyuyamıyorum’ diye söylenmektir. Anne ayırıp ‘bir daha beraber yatmayın’ dediğinde tatil günleri için izin almaya çalışmaktır. Hasta olduğunda üzülmek, sen hasta olduğunda ‘O hastayken gezmeye gitmişti.’ diye şikayet etmektir. Ablaysan, küçük anneliktir. Annenin aklına gelmeyen tehlikeleri farketmek ve onu koruma isteğidir. Küçük kardeşsen 30 yaşında bile ‘beni yetişkin olarak görmedin’ diye şikayet etmektir. Ablaysan, başında duramayacağın kadar büyümüş çocuğun için duygularını kontrol etme zorunluluğu, küçük kardeşsen en eşek şakalarını yapabileceğin, kırılsa da küsmeyecek, sana göre yaşlı sayılabilecek, bir yandan deneyimli ve genç sayabileceğin birinin varlığıdır. 

Aslında koşulsuz ve mecburi sevgidir. Çok güzeldir. Çok zordur. Hayat boyu tek çocuk olanlar, hiç eksikliğini hissetmeyebilir bile. Mesela eşim Baran hiç kardeş istememiş, tek olmayı sevmiş. O özgürlüğün güzel bir yanı var tabii. Hala öyle yaşadığını zannediyor bazen. 

Bense küçükken kardeşim olsun diye ağlardım. 8 yılın sonunda oldu da.. Sanırım benim ilk çocuğum… Yıllardır askere gidecek diye huzursuzluk yaşardım. Gitti, geldi bile. Bittiği için ben rahatladım.

Çocuklara ise, kardeşliği en iyi nasıl öğreteceğimi sorguluyorum hep. Bu paylaşımlar, hayatta da var. Kardeşlik, sanırım insanı hayata ilk hazırlayan konumlardan biri. Zorlu parkurları tamamladığın için, yeni mücadeleler daha az zorlayıcı oluyor. Etrafta duyuyorum, kardeş yapmalı mı diye düşünen veya yapmamaya karar verip kararını sorgulayan arkadaşlarım. Benim fikrim basit, yapıp bakabileceğin, sevgini dengeli verebileceğin kadar çok çocuk yapmak güzel. Yetemediğin durumda, gerçekten istemeden yapılacak bir şey değil çocuk. Çocuk paylaşmayı, sevmeyi, mücadele etmeyi başka türlü de öğrenebilir. Hayatta yollar tükenmez. Doğru, insan sayısı kadar çoktur.

Çocuk her zaman herkese neşe, umut ve yaşam kaynağı. Bu bahar da neşeniz çok olsun.

Sevgiler

Ceylan Takıl