Kategorisiz

Bir öğretmenin gözünden pandemi…

d1ca20f5-49ba-4912-a816-ec86739acc6a

En keyifli yaş grubudur üç yaşlar. Onların gülümsemesi, sarılması, sizi öpmesi içinizi ısıtır çok masumlardır çünkü. Ağladıklarında canım acır, hemen bir şirinlik yapmaya çalışırım. Bugün anaokulumuz açıldı ve ben o kadar zorlandım ki…

Ben çocuklarımı isimleriyle karşılar hoşgeldin sınıfına derdim. Hiç bir çocuğumu tanıyamadım çünkü maskeleri vardı. Gözlerini benden kaçırdıkları için, gözlerinin içine içine bakamadım. Mimiklerimi görmedikleri için benden korktular. Kaygı bulaşıcıdır dedim yıllarca annelere, kaygılanmayın güvenin bize dedim. Ben bugun o kadar kaygılıydımki. Bulaştırdım herkese. Pandemiden kaçarken, covid olmayalım derken, kaygı bulaştırdık birbirimize. Yıllarca iyileştirilemeyecek, hiçbir aşının işlemeyeceği bir şey bulaştırdık. Duygularımızı, kaygılarımızı ve korkularımızı bulaştırdık.

Ağlayan bir çocuğuma gel maskeni şapkanı bir çıkaralım sakinleş lütfen dedim. “Virüss var çıkaramam!!!!!!” diye ağladığı için kan ter içinde kalışını izledim. Çok çok üzüldüm… Annesinin kucağında ağlayan çocuğa dokunamadığım için, kucağıma alamadığım için bir annenin çırpınışına şahit olduğum için üzüldüm. Sonra sınıfta hepsinin ellerini tuttum, parmaklarını inceledim, tokalarına bakıp saçlarını okşadım. Ellerimle tuttuğum arabayı onlara uzattım. Elbisesinin askısı düşen kızımın kıyafetini düzelttim. Sonra gittiler. Ben de çocuğuma gittim… Başladım ağlamaya, hepsine dokundum geldim şimdi çocuğuma dokunuyorum, ya hasta olursa dedim… Çocuklar hasta olmasın, cocuklar maske takmasın onların güldüğünü görelim sağlıkla okula geldiklerini görelim. Bitsin artık bu pandemi… Hadi maskesiz çıkmayalım, hadi hijyen kurallarına dikkat edelim, hadi kalabalık yerlerden kaçalım, sosyal mesafeye dikkat edelim. Hadi çocuklarımızın okula gitmesine destek olalım. Çocukları okula giderken gördükçe gençleşelim, çicek açalım…

Bir Okul Öncesi Öğretmeni