Ceylan TakılYazarlar

Çocuklar, biz ve teknoloji üzerine…

image1

Çocuklar, biz ve teknoloji… Yaşadığımız devir, yüksek teknolojinin hayatımızın vazgeçilmezi olduğu, hayatlarımızın kolaylaştığını düşünürken karmaşıklaştığı zor bi dönem. Her şeye o kadar çok ve o kadar kolay ulaşıyoruz ve her şey için o kadar çok seçenek var ki etrafımızda, biz büyükler bile kendimizi şaşırdık. Hedef seçip kendimize; planlarımız, hayallerimize, günlük yaşantımıza bile yön vermek gittikçe zorlaşıyor. Bizler zihinlerimizi sakinleştiremiyoruz. Bilgi denizinde; alınacaklar, yapılacaklar, gidilecek yerler, aranacak insanlar, katılacak organizasyonlar, denenecek tarifler, takip edilecek hesaplar… Her şey çok… Bunlar ve dahası günlük yaşamımızın yanı sıra kendimize hedef edindiklerimiz.

Çocuk sahibi olmaya karar verince bu ‘deniz’e yeni konseptler ekleniyor. Muayene olunacak doktorlar, sorulacak sorular, kullanılacak vitaminler, ilaçlar. Hepsi hakkında çok bilgi edinmek gerekiyor. Bebek arabasının özelliklerinin ne olması gerektiği çeşitli elektronik eşyaları almaya gerek olup olmadığı hakkında tez yazabilecek aşamalara ulaşıyoruz. Son aşamada, çocukların doğmasıyla zaten ileri seviyeye (advanced) geçiyoruz. Doğamızda var olan emzirmenin bile ne çok çeşidi, ipucu vb var.

İlk şokları atlatıp çocuğun 2-3 yaşına gelmesi itibariyle okul araştırmaları başlıyor. Bir çoğumuz, anaokulu seçmeye çalışırken ilkokulu da düşünüyoruz beraberinde. Çocukların kariyer hedeflerini şimdiden belirliyoruz. Özellikle yabancı kökenli okullar için, çocuklar dil bilmeli, hatta ebeveynler de bilmeli. Ayrıca çocuk üniversiteyi Türkiye’de mi yurt dışında okuyacak, hepsi düşünüp planlanmalı. Bu üniversitelere kabul edilmeyi kolaylaştırmak ve çeşitli kolaylıklar için çocuğun küçük yaşlardan itibaren sertifikalı eğitimler alması gerekiyor. Uzun zorlu bir yol. Çocukların bu seçeneklerle ilgili fikir yürütme şansları yok tabii, onlar çizilen yollarda yürüyor. Genelde ergenlikte gerçekten sesleri çıkıyor, yürüdükleri yoldan mutlu olmadıklarını ifade edebiliyorlar ki bu apayrı bir konu. Ben daha oraları çalışmadım, birkaç senem var. Bu aşamaya güçlü hazırlanmalıyım, çetrefilli bir yol… Ama tabii sevgiyle aşılacak bir yol.

Çocukların gelecek planlamalarında, ben de tabii ki çılgın planlar yapıyorum, kafam karışıp çaresiz kaldığım durumlar oluyor, sakinleşme yolunu seçebilirsem hayat kolaylaşıyor… Bu konu burada bitmez 🙂

Neşe dolu, Sağlıklı, mutlu ve çok sevgi verip çok hissedeceğimiz bir yıl olsun!

Ceylan