Yaprak KaramanYazarlar

“Kızım ve ben”, yazdan kalma bir yazı…

yağmur

Karşımda bence dünyanın en güzel denizi, masada kahvem yanında kitabım, aklımda yazmak istediklerim. Beyim tavla oynuyor, Yağmur bu sıcakta saçlarını toplamama konusunda ısrarlı yıllar önce benim oyun oynadığım bahçede arkadaşıyla oyun peşinde. Fonda 90’lar çalıyor. Yağmur’a göre doksanlar çalınca kendimi kaybediyormuşum mutluluktan☺ kaybederim tabi hayatımın en eğlenceli yılları. Kendimce dertlerim, çok büyük sevgilerim, her şeyi bildiğimi zannettiğim sonsuz güvenim var kendime. Hayat bu kadar zor değil (Belki de bana değil bilemiyorum). İnsanlar bu kadar acımasız, bulunduğumuz ortamlar bu denli sahte değil. Bu satırları yazdığım yer yaklaşık yirmi altı yıldır bahçesinde oyun oynadığım, düşüp dizimi kanattığım, küstüğüm, barıştığım, sevdiklerimle en güzel...