anne olmak

KategorisizÖzge Özay SökmenYazarlar

Çocuğunuz, birinci sınıf öğrencisi olmadan önce okuyun!!!

Başarı nedir? En son Zeka Kongresi'ne dair gözlemlerimi aktardığım yazımda zeka çeşitlerinden bahsetmiş, çocuklarım ve yetişecek diğer çocuklar için zekadan ziyade yaşam becerisine değinmiştim. Çünkü aslında önemsememiz gereken bu! Zeka geliştirilebilir bir şeyken yaşam becerisi belli bir yaş aralığında edinilemezse sonra edinilmesi çok daha zor olabilen bir olgu. Bütün bu söylediklerimden sonra başarı nedir sorusunun cevabını size çok net verebilirim. YAŞAM BECERİSİDİR. Geçtiğimiz yıl Duru hazırlıktaydı. Yıl boyunca onun edinmesi gereken beceriler konusunda bildiğim tek bir şey vardı. O da disiplin. Disiplin deyince çoğu ebeveynin aklına katı kurallar, sertlik ve ceza gelebilir. Aslında disiplinin kelime anlamı TDK'da; "Bir topluluğun, yasalarına...

KategorisizYaprak KaramanYazarlar

Lohusa Depresyonu Farkındalık Haftasına Dair…

IMG_4331

Mayıs ayı, çiçeklerin açması, kuşların şakıması, yaz tatili planlarının yapılmaya başlanması, bebelerin okullar ne zaman kapanacak diye iki günde bir sorması, fazla kiloların dert olması gibi birçok şeyi içinde barındıran tatlı bir ay. Aynı zamanda son dört yıldır @uykusuzanneler kulübünün* başlattığı Lohusa Depresyonu Farkındalık Haftası’nı da içinde barındırıyor. Lohusa depresyonu, belki de yıllardır çoğu kadının yaşadığı ama nedense içinde bulundukları ruhsal değişimler sonrasında, birçok insan tarafından  ‘şımarıklık’ olarak algılanan bir süreç. Anneliğe yeni adım atan bir kadının hamilelik sürecinde fiziksel ve ruhsal anlamda yaşadığı bütün değişikliklerin doğumla birlikte bittiğini sandığı, aslında her şeyin yeni başladığı o an. Ağır ağır hareket...

Kategorisiz

İLK 1000 GÜN ARAŞTIRMA SONUÇLARI AÇIKLANDI

IMG_B63C57216688-1

İnsan yaşamında ilk 1000 günün önemine dikkat çekmek ve bu hayati konuda çok daha bilinçli bir toplum yaratmak amacıyla her yıl Nisan ayında düzenlenen “Geleceğin Ayak İzleri – İlk 1000 Gün Zirvesi”, 4. yılında geniş bir katılımla gerçekleşti. Zirvede uzman konuşmacılar ilk 1000 günün önemine ilişkin konuları katılımcılarla paylaştı. Zirve kapsamında DORinsight tarafından düzenli olarak gerçekleştirilen “İlk 1000 Gün Araştırması” çarpıcı sonuçları da ortaya koydu.   Hayaller Fabrikası tarafından her yıl Nisan ayında gerçekleştirilen “Geleceğin Ayak İzleri – İlk 1000 Gün Zirvesi”nin dördüncüsü bu yıl 10 Nisan 2019 tarihinde Point Hotel Barbaros‘ta düzenlendi. Zirvede Hayaller Fabrikası Ajans Başkanı Şebnem Öğredik...

Yaprak Karaman

Bir insanın anavatanı çocukluğudur

yağmur

Akşamları servisle işten eve dönerken bazı günler içimdeki ses şöyle bağırıyor: Önce sola dönelim, düz devam edelim tekrar sol, sonra sağ, tamam ben inebilirim. İçimdeki yorgun sesin sahibinin tarif ettiği yolun sonu benim çocukluğumun geçtiği eve çıkıyor. Beş yaşında geldiğim, lise ikiye kadar da hayatımın en önemli yeri olan o eve. İçimdeki yorgun ben, çocukluğuna dönmek istiyor.  Hani, ‘’bir insanın anavatanı çocukluğudur’’ demiş ya Epictetus,  hah tam da sözünü doğruluyor oluyorum bu istekle.  Çocukluğuma gidip huzuru bulmak istemem şu anda hayatımda huzur yok ya da bana bunu kimse hissettiremiyor anlamı taşımıyor elbet. Demek istediğim çocukluğun kendine has naifliği. Çocukluğum deyince...

Özge Özay SökmenYazarlar

8 Mart Emekçi Kadınlar Gününüz kutlu olsun

fullsizeoutput_beb

Sabah kalk.  Hazırlan.  Vaktin varsa güzelleş.  Yoksa kal öyle.  Kahvaltı hazırla.  Yumurta kır. Portakal sık. Simit ısıt.  Her sabah sıkılmasınlar diye her gün bir atraksiyon bul.  Çünkü sabahları pankek yapıp, çocuklarına yediren analar var. Eksik kalma. Kocana tost yap. Paketle. Yanına. Çünkü evden yesin.  Çocukları kaldır.  Evet ağlıyorlar bazen.  Şikayet ediyorlar.  Direniyorlar. Aldırma. Devam.  Çünkü zorundasın. Küçüğün giyinmesine yardım et.  Bu arada dolap karşısında saatlerce ağlayabilir. Her giydirdiğin kıyafeti fırlatıp atabilir.  Olur böyle şeyler.  Sakın modunu düşürme.  Buna hakkın yok.   Çünkü onlar biricik.  Çünkü sen MÜKEMMEL VARLIKsın.  Kahvaltı esnasında ye, yeme ama onlara eşlik et.  Sohbet yani.  Modları yüksek olmalı. ...

Özge Özay SökmenYazarlar

Ölüm Kavramı ve çocukluk üzerine…

d0f6520c-a2e1-4c86-83f8-1343fc6e541e

Ben küçükken babama bilmediğim bir kelimenin anlamını veya bilmediğim bir kavramın açıklamasını sorduğumda bana hemen; “TDK’ya bak derdi.” Koşarak, Ansiklopediden, klasiklere, SBF kitaplarından, annemin romanlarına kadar çok fazla kitap barındıran kitaplıktan, iki koca cilt sözlüğü alırdım. Hangi harfle başlıyorsa o bölümü bulup, kelimeyi tarar, anlamını okurdum. İlk seferde anlamadıklarım olur, tekrar okurdum. Tekrar tekrar tekrar. Bazen defalarca okumama rağmen anlayamadıklarım olurdu. Anlasam da anlamasam da koşarak babama gider, okudum derdim. “Ne anladın?” derdi. Bazen bu seremoni beni çok yorar ve anlamsız gelirdi. Ne olur sanki anlamını söyleyiverse derdim. Meğer, babamın o yıllarda çabaladığı şey aslında benim o kelimenin anlamını öğrenmemden...

Yaprak Karaman

Herkes kendi işine baksa!

IMG_1309

Çok uzunca bir süredir ciddi anlamda sivilce sorunu yaşıyorum. Ergenlikte çıkarmadığım kadar sivilce varsa otuzumu geçtikten sonra yüzümde kendilerine kalıcı bir karargâh kurdu sanırım. Hani bir korku filminde oynasam katil önce beni ortadan kaldırır o derece. (bkz: korku filmlerinde önce gözlüklü ve sivilcelinin ölmesi)  Gitmem gereken bütün doktorlara gittim, yaptırmam gereken bütün tahlilleri yaptırdım. Sonuç: stres. Sevinsem mi üzülsem mi bilemiyorum sonuç böyle çıkınca. Çünkü stres, kontrol edebildiğim bir süreç değil. Oysaki üniversitede kriz yönetimi diye bir ders alıp A ile geçmiştim ama hep ezberci eğitimin sonuçları bunlar, pratiğe dökemedim sonrasında. Durum böyle olunca da daha fazla geriliyorum ve kısır...

Müşerref KökeyYazarlar

İki çocuk annesi olmaya adım adım

IMG_1719

Belki de yaşadığım en karmaşık dönemdeyim... Anne olmak dünyanın en güzel şeyi olsa da, gerçekten duygusallık kısmı çok acı. Özellikle anneyken, içinde bir evlat daha taşıyorsan... Evet geldik 12. haftaya, mide bulantılı günleri geride bıraktığımı düşünerek yola devam ediyorum. Her şey yolunda sağlıklı. Gelelim oğlum Deniz'e nasıl açıkladığımıza. Tatil süresince odada onu ağlarken bulduk "Bu hayatta kimsem yok, yalnızım. Herkesin kardeşi var ben kimsesizim” diyordu. Anne baba olarak kendimizi ağlarken ve sarılmış kenetlenmiş bulduk. O an kardeşi olacağını artık yalnız olmadığını söyledik. Deniz şu an dünyanın en mutlu insanı... Çocuktum anne olduğumda, gözlerimde ki korku hissedilmeyecek gibi değildi... Göğsümün sol...

Ceylan TakılYazarlar

biz iki aileyiz

image1

Yaz tatilini bitirdik, okulların tamamı açıldı bile..Yazı nasıl geçirdiniz? Benim için hem koşturmalı seyahatli hem de uzun dinlenmeli geçti.. Ağustos ayını Ankara’da evde, yeni dünyaya gelerek aileye dönüşen köpeklerimizle geçirdik. Bir evde iki aile olduk biz. Köpeklerimiz Coffee ve Ponçik’in on bebekleri oldu. Üçü doğumdan sonra ölmüş, yedi tanesi sağlıklı. Şu günlerde üç aylarını doldurdular.  Biz tatilde, köpeklerimiz veteriner arkadaşımızın kliniğinde kalırken şüphelerimiz üzerine Coffee’nin hamile olduğunu öğrendik. Benim küçük kızım doğum yaptı ve zor da olsa anneliği öğrendi. Doğumdan kısa bir süre sonra iki seyahat arası kaldıkları yere görmeye gittik. Yedi kişi bir anda anneyi-babayı-bebekleri sevmeye girince komik oldu;...

Yaprak KaramanYazarlar

“Kızım ve ben”, yazdan kalma bir yazı…

yağmur

Karşımda bence dünyanın en güzel denizi, masada kahvem yanında kitabım, aklımda yazmak istediklerim. Beyim tavla oynuyor, Yağmur bu sıcakta saçlarını toplamama konusunda ısrarlı yıllar önce benim oyun oynadığım bahçede arkadaşıyla oyun peşinde. Fonda 90’lar çalıyor. Yağmur’a göre doksanlar çalınca kendimi kaybediyormuşum mutluluktan☺ kaybederim tabi hayatımın en eğlenceli yılları. Kendimce dertlerim, çok büyük sevgilerim, her şeyi bildiğimi zannettiğim sonsuz güvenim var kendime. Hayat bu kadar zor değil (Belki de bana değil bilemiyorum). İnsanlar bu kadar acımasız, bulunduğumuz ortamlar bu denli sahte değil. Bu satırları yazdığım yer yaklaşık yirmi altı yıldır bahçesinde oyun oynadığım, düşüp dizimi kanattığım, küstüğüm, barıştığım, sevdiklerimle en güzel...