baba olmak

Serpil ErolYazarlar

Hoş gel 2018…

2017-12-11-PHOTO-00000076

Yeni bir yılın gelişi daha yurtta ve dünyada çılgın eğlencelerle kutlanırken biz de hazırlıklara şimdiden başladık. Şaka yav şaka... Hayatımın ilk 30 yılındaki ben yılbaşını nerede nasıl kimlerle geçirebileceğini hesaplarken, son 7 yılındaki benin yılbaşına dair yaptığı en büyük çılgınlık kasım ayında yılbaşı ağacını kurmak oluyor. Düşünsenize kasım ayında ağacı çıkartıp süslüyoruz, çok komik, kasım diyorum. Aralık sonuna kadar ağacın üzerinde süs namına bir şey kalmıyor, çıplak bir çam ağacı müsveddesiyle yeni yıla giriyoruz. Çünkü iki çocuklu yaşam bunu gerektirir dostum. Sonrasında da ağacın süslerini koltuk altlarından, çocukların oyuncaklarının içlerinden, dolap diplerinden çıkartıp kullanılabilecek halde olanları toplayıp, önümüzdeki yıl yine...

Ayhan YalçınkayaYazarlar

Çocuk mu bozuyor, yoksa hatırlatıyor mu? Kadın erkek ilişkisine dair bir hikaye…

family-silhouette_318-49966

Biz erkeklerin garip bir tavrı var, Baba olduktan sonra ortaya çıkan... Evlendikten sonra eşimin bir kuzeniyle tanıştım. Kuzeni ve onun eşi. "Adam" ve "Kadın" olsun adları. Lisede tanışmışlar. Birlikte okumuşlar. Lise bitmiş, Farklı bölümlerde ama aynı üniversitede başlamışlar. Birkaç ay sonra bir şey oluyor Ve bizim kuzenin yani Kadın'ın annesi babasından ayrılıyor. Kadın duygusal, çok ağır bir döneme giriyor. Üniversiteyi terk ediyor vs. Ama Adam'la ilişkisi devam ediyor. Anne-babanın boşanmasından 7 ay sonra Adam ile Kadın evleniyorlar. * Mutlular. Bir kaç yıl böyle geçiyor. Sonra, -Adamın bana dediği- Aralarında devam eden ve hallolamayan bir tartışma giderek büyüyor. İki tarafı da...

Yaprak KaramanYazarlar

Aranıza hoş geldim moi çocuk…

yaprak foto

Sen de yazsana… Moi Çocuk’ta yaz işte. Gözlerimde uçuşan kalpleri, elimin titreyişini, midemdeki kelebekleri gördü mü bilemiyorum bunları söylerken. Bana en büyük hayalimi gerçekleştirebilmek için bir imkân sağladığını farkında mıydı, bilemiyorum. Tek bildiğim yazmak için daha da hevesli olduğumdu artık. Tam da hayallerden vazgeçmemeli, geç kalınsa bile bir şekilde başlanmalı bir yerden diye sohbet ederken geldi bu teklif. Çocukken en sevdiğim şey okuldan eve gelip günlüğüme o gün olanları yazmaktı. Anlatır, anlatır günler geçince de tekrar okur büyük bir keyif alırdım bundan. Defterlerimin arasında hep küçük notlar olurdu benim; aklıma gelen hikâyeleri ya da o anki duygusal durumumu anlatan birkaç...

Özge Özay SökmenSöyleşi

O bir anne… O bir fenomen… O bir “hihieved”… Sorularımızı cevaplandırdı, Emiyor mu?

Moi Çocuk: Hande merhaba, ‘hihieved’ nasıl ortaya çıktı? Hande Birsay: Kerem birkaç aylıktı. Doğum iznim henüz bitmemiş, ne yapacağımı bilemez halde salondaki koltuğa yığılmış oturuyordum. Bir anda karşımda dikilen neon renkli plastik çitleri gördüm. Ben bu çitlerden asla almayacaktım. Çocuğum keşfederek büyüyecekti. Ayrıca alsam bile odasında dururdu; salon ortak alandı. Bir evde çocuk var diye evin her köşesi çocuk tarafından işgal edilmiş olamazdı, özel alanlarımız vardı. O kokulu mumlar her akşam yanmaya devam edecekti. Sonra üstüme baktım; kusmuk lekeli, yakası bağrı kaymış bir tişört. Anne olmak, bakımsız olmak demek değildi, olmamalıydı. Annemle çok yakın da oturmayacaktım. Üst katında oturuyoruz ve...

Deniz KaradenizSöyleşi

İşte bebek ve çocuk beslenmesinde ki tek kanal; 2 Anne 1 Mutfak…

ko

Moi Çocuk: Seda ve Defne merhaba! Çok eğlencelisiniz! Videolarınızı izlerken çok eğleniyoruz. O kadar ki sizi izleyenler sanki sizi tanıyormuş gibi hissediyorlar, nereden geliyor bu samimi ve içten hal? Seda: Nereden gelir ki samimiyet... Tamamen içimizden geldiğince, kendi samimi sıkıntı ve dertlerimizden hareket ettiğimizden herhalde. Bir de kendimize biçtiğimiz rolün de bir payı var. Bir disiplinin okullu uzmanıysa, ister istemez mesleğinizin akademik altyapısı ön plana çıkıyor tüm söylemlerinizde. Oysa biz kendimize bilim ile anneler arasında bir köprü olma rolü biçtik. O yüzden de kendimiz gibi olabildiğimiz; kendi namımıza ve takip eden anneler namına soru sorup cevap aradığımız, o anlamda amatör...

Söyleşi

Kırmızı Bisikletim

Untitled-8

Şehrin kötü enerjisi, hayatın hızı ve tek düzeliğinin, birbirine benzeyen günlerin yıllara dönüşmekten başka bir ilerleme göstermediğini, böylece sorunların şikâyetten öteye gidemediğini fark eden Mehmet Yapar; 70’lı yıllardan beri pedal çeviren kırmızı bir bisikletle karşılaştı. Moi Çocuk: Merhaba Mehmet Bey sizi biraz tanıyabilir miyiz? Kırmızı bisiklet ile İstanbul’u keşfetmeden önce neler yapardınız? Mehmet Yapar: Yaş 36 yolun yarısı diyorlar ama yolun uzunluğu tam nedir bilmediğim için yarısında mıyım, ortasında mıyım yoksa daha yolun başında mıyım bilemiyorum. 5 Şubat 1981’de Ankara’da sabaha karşı doğmuşum.  Doğduğumda ailede bir birey daha varmış abla diyorlarmış ona zamanla öğrendim. Başlamışım hayat sınavına. İlk-orta-lise eğitimi mi Ankara’da, 2 yıllık...

Ayhan Yalçınkaya

Bir Işık Geçti Hayatımızdan

İsim koymayı bilemedim hislerime. Hem eşim hem ben. Bilemedik ikimiz de. Hiç beklenmedik bir haberle, Yeni uyanmış gibi, Yarı burada yarı değil gibi geziyorduk. Pozitifmiş, iki çizgi! Birkaç gündür ağır mide bulantısı vs. Sonunda test kullanmış. Bana Whatsapp’dan bu fotoğrafı gönderdi. Test sonucu!... Turquinho’da bu kadar ağır bir başlangıç olmamıştı. Düşünmeye başladık yeni haberle hipnotize olmuş kafalarla. Ne yapacağız diye. İkimiz de biliyorduk böyle bir durumda İstanbul’da her şeyin nasıl işleyeceğini. Adım adım nereye gidileceği, Neyin nereden alınacağı, Bütün ihtiyaçları, Aşağı yukarı fiyatlarına kadar biliyorduk. Fakat burada her şey başka! Diye düşünüp, konuşup atlıyorduk konudan konuya… Konuştuk, konuştuk, konuştuk… Bir...

Ayhan Yalçınkaya

Düşünüyorum;

Durup yukarı, yanından geçtiği ağaca, kollarına yapraklarına bakar. Nasıl her birinin ayrı ayrı karakteri, Bakınca insanı farklı farklı hissettirdiklerini görebilir. Ya da ayağının dibindeki tırtılı görür. Aheste aheste gidişindeki güzelliği görür. * Mesela Benim dev gökdelenlerim yok, Ona verebileceğm. Gece etrafa ışık saçan. Ya da onlara yakın bir evim yok. Ki gece baktığında yıldızları görür. Belki onlardaki derin güzelliği, Belki özlediği birinin de aynı yıldızlara baktığını düşünür. * Herkes iyi bir şey olduğunu söylese dahi Benim geçmişten ders almalarım pek yok. Ona verebileceğim. Ders almakla almamanın arasındaki farkı hiç anlamadımki. Kötü kötüdür. Düşünürsen kötü hissedersin. Ki hepimizin bir zaman, bir...

Söyleşi

ib

Ekranların Sevilen Yüzü İsmail Baki Tuncer’le BABA olmayı konuştuk... Biz onu komik halleri ile tanıyoruz, ancak perdenin arkasında o iyi bir eş ve harika bir baba, İsmail Baki ve eşi ile çok güzel bir söyleşi yaptık...  Moi Çocuk: Herkes sizi gülerek izliyor. Güldürmek sizi mutlu ediyor olmalı? İsmail Baki: Küçük yaşlarda insanları güldürmeyi sevmeye başladım aslında. İnsanları ağlatmak daha kolay, güldürmek çok zor bir şey. Bir nebze de olsa, onları güldürmeyi, dertlerini unutturmayı seviyorum. Moi Çocuk: “Sabit Kanca 2” son filminizdi, yakında bir sinema filmi veya tv şovu projesi var mı? İsmail Baki: Birçok sinema senaryosu geliyor. Fakat içime sinmesi...