baba yazar

Ayhan YalçınkayaYazarlar

Çocuk mu bozuyor, yoksa hatırlatıyor mu? Kadın erkek ilişkisine dair bir hikaye…

family-silhouette_318-49966

Biz erkeklerin garip bir tavrı var, Baba olduktan sonra ortaya çıkan... Evlendikten sonra eşimin bir kuzeniyle tanıştım. Kuzeni ve onun eşi. "Adam" ve "Kadın" olsun adları. Lisede tanışmışlar. Birlikte okumuşlar. Lise bitmiş, Farklı bölümlerde ama aynı üniversitede başlamışlar. Birkaç ay sonra bir şey oluyor Ve bizim kuzenin yani Kadın'ın annesi babasından ayrılıyor. Kadın duygusal, çok ağır bir döneme giriyor. Üniversiteyi terk ediyor vs. Ama Adam'la ilişkisi devam ediyor. Anne-babanın boşanmasından 7 ay sonra Adam ile Kadın evleniyorlar. * Mutlular. Bir kaç yıl böyle geçiyor. Sonra, -Adamın bana dediği- Aralarında devam eden ve hallolamayan bir tartışma giderek büyüyor. İki tarafı da...

Ayhan Yalçınkaya

Bir Işık Geçti Hayatımızdan

İsim koymayı bilemedim hislerime. Hem eşim hem ben. Bilemedik ikimiz de. Hiç beklenmedik bir haberle, Yeni uyanmış gibi, Yarı burada yarı değil gibi geziyorduk. Pozitifmiş, iki çizgi! Birkaç gündür ağır mide bulantısı vs. Sonunda test kullanmış. Bana Whatsapp’dan bu fotoğrafı gönderdi. Test sonucu!... Turquinho’da bu kadar ağır bir başlangıç olmamıştı. Düşünmeye başladık yeni haberle hipnotize olmuş kafalarla. Ne yapacağız diye. İkimiz de biliyorduk böyle bir durumda İstanbul’da her şeyin nasıl işleyeceğini. Adım adım nereye gidileceği, Neyin nereden alınacağı, Bütün ihtiyaçları, Aşağı yukarı fiyatlarına kadar biliyorduk. Fakat burada her şey başka! Diye düşünüp, konuşup atlıyorduk konudan konuya… Konuştuk, konuştuk, konuştuk… Bir...

Ayhan Yalçınkaya

Düşünüyorum;

Durup yukarı, yanından geçtiği ağaca, kollarına yapraklarına bakar. Nasıl her birinin ayrı ayrı karakteri, Bakınca insanı farklı farklı hissettirdiklerini görebilir. Ya da ayağının dibindeki tırtılı görür. Aheste aheste gidişindeki güzelliği görür. * Mesela Benim dev gökdelenlerim yok, Ona verebileceğm. Gece etrafa ışık saçan. Ya da onlara yakın bir evim yok. Ki gece baktığında yıldızları görür. Belki onlardaki derin güzelliği, Belki özlediği birinin de aynı yıldızlara baktığını düşünür. * Herkes iyi bir şey olduğunu söylese dahi Benim geçmişten ders almalarım pek yok. Ona verebileceğim. Ders almakla almamanın arasındaki farkı hiç anlamadımki. Kötü kötüdür. Düşünürsen kötü hissedersin. Ki hepimizin bir zaman, bir...

Ayhan Yalçınkaya

Yanında

Belki yolda ölmüş güzelim küçük bir tırtılı görüp günlerce üzüldüğün zaman Ama insan dolu çevrende "karıncaya bile, tırtıla bile" diyerek 'can' ın kıymetini kıyaslayan anlayış yüzünden üzüntünü kimseyle paylaşamadığında, - Belki evde, belki işte ya da başkalarıyla başka ortamlarda Gösterdiğin onca çaba, yaptığın onca iş, onca özveri, hissettiğin onca samimiyet görülmediğinde, görmezden gelindiğinde hatta hatta sana karşı kullanıldığını hissettiğinde, - Belki bir anda durup "ben ne yapıyorum?" diye merakla bu noktaya nasıl geldiğini bilmemenin karmaşasını yaşadığında, - Belki cevabı olmayan bir yığın soruyla kafanı doldururken bulduğunda kendini, üzdüğünde, ezdiğinde kendini, Ya da Belki neden veya nasıl olduğunu bilmediğin, içinin...

Ayhan Yalçınkaya

Seviyor, Sevmiyor, Seviyor, Sevmiyor

Bir yaşını henüz geçmiş çocuğunuzun olması 3-5 yaş arası çocukları yakından gözlemlemek için büyük fırsat! Misafirlikler mesela. 30'lu yaşlarda evlendiğimden, Sosyal çevremde evli insanların birici ve/veya ikinci çocukları 3-5 yaş aralığında. Oğlum ise 1 yaşını 3 ay geçti. Ne zaman bir araya gelsek, Muhabbetin, yemeğin, çayın-kahvenin arasında çocuklara bakıyorum. Kavga mı ediyorlar, birbirlerini mi incitiyorlar diye değil, Birlikte ne yaptıklarını, neyi nasıl yaptıklarına, nasıl iletişim kurduklarına bakıyorum. Misafir çocuklara bakıyorum, evin bebeği ile nasıl anlaşma yolları buluyorlar? Bu anlamda misafir çocuklar ikiye ayrılıyor; Bebekle ilgilenen ve ilgilenmeyen çocuklar. * Biz masada tıkınırken yada muhabbete doalmışken Ayaklarımızın hizasında dahiyane şeyler oluyor!...

Ayhan Yalçınkaya

Bir İhbar Mektubu

Pazarda, markette, alışverişte, Her yerde, Bu yaş civarı çocuklar ne zaman karşılaşsalar, Birbirlerine o dikkatli bakışı atıyorlar. Onca dikkatlerini çekebilecek şey varken çevrede, Onlar birbirlerini gözlüyor hemen. Birbirlerini fark ediyorlar... Sanki farklı bir ülkede beklenmedik şekilde denk gelmiş aynı halktan insanlar gibi, Sanki yaşadıkları büyüklerin dünyasında tek bir milletmişler gibi, Sanki gizli bir topluluk yada örgütün üyesiymişler gibi, Hemen birbirlerini tanıyorlar. Bir dil konuşamasalar bile, Bir şekilde yakınlaşmayı, bir araya gelmeyi beceriyorlar. Aslında bu gizli topluluğun nasıl işlediğini anlamak biz büyükler için çok zor! Çünkü; Bu gizli topluluk bütün canlıları bir görüyor. Ülke, renk, ırk, inanç ayırmıyorlar... Hayvanları kendileriyle tamamen...

Ayhan Yalçınkaya

Tanışma

Bir şeyi ilk defa görmek değil sadece, İlk defa yakından, uzun uzun görmek. Keşfeden gözlerin bakışı! Çok durumda görülür belki, Ama ben beşini çok önemsedim; Oğlumun, bu gezegenin baş aktörleriyle tanıştığı o beş 'an'. * Sabahları güneşin doğuşunu izlemek için sahile gittiğimizde hayvanlar tanışmasına şahit oldum... Her bir martıyı, gözleriyle nasıl takip ettiğini, Kara batakların o sessizlik içinde gürültüyle sudan kalkışlarını, Yem verdiğimiz güvercinlerin, serçeleri, Ara ara gelen kargaları defalarca izledik birlikte. * Yaklaşık 3 aylıktı, okyanuslarla tanıştı... Ellerimde yaşadı o an'ı. Heyecanını, yüzündeki gülüşü gördüm. Suya girmek için nasıl çabaladığını gördüm. Yorulana kadar sudan çıkmadık. Hiç unutmayacağım... * Toprakla...