yazar anne

Yaprak Karaman

Bir insanın anavatanı çocukluğudur

yağmur

Akşamları servisle işten eve dönerken bazı günler içimdeki ses şöyle bağırıyor: Önce sola dönelim, düz devam edelim tekrar sol, sonra sağ, tamam ben inebilirim. İçimdeki yorgun sesin sahibinin tarif ettiği yolun sonu benim çocukluğumun geçtiği eve çıkıyor. Beş yaşında geldiğim, lise ikiye kadar da hayatımın en önemli yeri olan o eve. İçimdeki yorgun ben, çocukluğuna dönmek istiyor.  Hani, ‘’bir insanın anavatanı çocukluğudur’’ demiş ya Epictetus,  hah tam da sözünü doğruluyor oluyorum bu istekle.  Çocukluğuma gidip huzuru bulmak istemem şu anda hayatımda huzur yok ya da bana bunu kimse hissettiremiyor anlamı taşımıyor elbet. Demek istediğim çocukluğun kendine has naifliği. Çocukluğum deyince...

Yaprak Karaman

Herkes kendi işine baksa!

IMG_1309

Çok uzunca bir süredir ciddi anlamda sivilce sorunu yaşıyorum. Ergenlikte çıkarmadığım kadar sivilce varsa otuzumu geçtikten sonra yüzümde kendilerine kalıcı bir karargâh kurdu sanırım. Hani bir korku filminde oynasam katil önce beni ortadan kaldırır o derece. (bkz: korku filmlerinde önce gözlüklü ve sivilcelinin ölmesi)  Gitmem gereken bütün doktorlara gittim, yaptırmam gereken bütün tahlilleri yaptırdım. Sonuç: stres. Sevinsem mi üzülsem mi bilemiyorum sonuç böyle çıkınca. Çünkü stres, kontrol edebildiğim bir süreç değil. Oysaki üniversitede kriz yönetimi diye bir ders alıp A ile geçmiştim ama hep ezberci eğitimin sonuçları bunlar, pratiğe dökemedim sonrasında. Durum böyle olunca da daha fazla geriliyorum ve kısır...

Ceylan TakılYazarlar

Çocuklar, biz ve teknoloji üzerine…

image1

Çocuklar, biz ve teknoloji… Yaşadığımız devir, yüksek teknolojinin hayatımızın vazgeçilmezi olduğu, hayatlarımızın kolaylaştığını düşünürken karmaşıklaştığı zor bi dönem. Her şeye o kadar çok ve o kadar kolay ulaşıyoruz ve her şey için o kadar çok seçenek var ki etrafımızda, biz büyükler bile kendimizi şaşırdık. Hedef seçip kendimize; planlarımız, hayallerimize, günlük yaşantımıza bile yön vermek gittikçe zorlaşıyor. Bizler zihinlerimizi sakinleştiremiyoruz. Bilgi denizinde; alınacaklar, yapılacaklar, gidilecek yerler, aranacak insanlar, katılacak organizasyonlar, denenecek tarifler, takip edilecek hesaplar... Her şey çok… Bunlar ve dahası günlük yaşamımızın yanı sıra kendimize hedef edindiklerimiz. Çocuk sahibi olmaya karar verince bu ‘deniz’e yeni konseptler ekleniyor. Muayene olunacak doktorlar,...

Yaprak KaramanYazarlar

Aranıza hoş geldim moi çocuk…

yaprak foto

Sen de yazsana… Moi Çocuk’ta yaz işte. Gözlerimde uçuşan kalpleri, elimin titreyişini, midemdeki kelebekleri gördü mü bilemiyorum bunları söylerken. Bana en büyük hayalimi gerçekleştirebilmek için bir imkân sağladığını farkında mıydı, bilemiyorum. Tek bildiğim yazmak için daha da hevesli olduğumdu artık. Tam da hayallerden vazgeçmemeli, geç kalınsa bile bir şekilde başlanmalı bir yerden diye sohbet ederken geldi bu teklif. Çocukken en sevdiğim şey okuldan eve gelip günlüğüme o gün olanları yazmaktı. Anlatır, anlatır günler geçince de tekrar okur büyük bir keyif alırdım bundan. Defterlerimin arasında hep küçük notlar olurdu benim; aklıma gelen hikâyeleri ya da o anki duygusal durumumu anlatan birkaç...